piątek, 23 maja 2014

Porcelana na zimno to jest to!

Mam brzydki zwyczaj zaczynania kilku rzeczy i problem z kończeniem ich. Ale tak to jest, że inspiracja czasami ulatuje albo zamienia się w zupełnie inny pomysł :)

Gdy jednak już nawet domownicy upominają, że zaczynanie lalki i zostawianie jej samopas nie jest godne prawdziwego lalkowicza, człowiek winien się nad sobą zastanowić. Pozbierałam zatem wszystkie "napoczęte" lub czekające na naprawę lalki i cierpliwie jej dokańczam. 

Na warsztat poszła pokazywana już Wróżka Chrzestna od Danbury Mint oraz kilka gołych odlewów, które powstały podczas przygotowywania prezentowanych już tutaj lalek. W kolejce czekają teraz bliźniaczka-odlew elfki Aurory, dwie bliźniaczki-odlewy Makabry oraz całkiem nowa lalka :)

Ale i tak nie da się nie myśleć o nowych pomysłach i rozwiązaniach. Cały czas szukam alternatywy dla wypalanej ceramiki (opłaty za użyczenie pieca mnie masakrują!!!). Jeszcze nie znalazłam alternatywy, ale trafiłam na super fajną masę plastyczną, która może przy lalkach być bardzo przydatna - PORCELANA NA ZIMNO!


Są dwie wersje przepisu na tę masę - z etapem gotowania i bez gotowania. Masa na foto jest wersją bez gotowania. Obie są ok. Sprawdzony przeze mnie przepis: http://manualni.pl/zimna-porcelana-bez-gotowania/


Tak naprawdę nie ma to wiele wspólnego z porcelaną, ale dobrze ją udaje, można tą masą uzupełniać uszkodzone figurki z porcelany:


Ogonek na foto jest biały, ale po wyschnięciu robi się półprzezroczysty i szarawy jak wosk, więc trzeba go na koniec pomalować. Teraz wiem, że do uzyskania bieli trzeba do masy dodać biały barwnik. Masę można też barwić innymi specyfikami, np. błyszczykiem kub szminką:

(masa zabarwiona kawałkiem starej szminki)

Muszę ostrzec, że podczas wysychania kolor ciemnieje, więc z barwnikiem nie należy szaleć.

Po drugie, masa jest tłusta i ciężka, więc flaczeje podczas lepienia. Koniecznie trzeba najpierw zrobić sobie "stelaż" z drutu, patyczka lub folii aluminiowej, żeby nam się dzieło nie rozlazło i dopiero tenże szkielet oblepiać masą:

(przed rozpoczęciem lepienia niezbędne jest takie oto wypełnienie figury)


Po trzecie, trzeba lepić w miarę szybko i mieć cały czas grubo nakremowane ręce, bo już podczas lepienia składniki masy wysychają i dzieło może nam pękać.

Ale mimo wszystko efekt końcowy jest bardzo zadowalający - masa jest trwała, sztywna, lśni i przypomina trochę woskowata ludzką skórę :) Przykłady z neta:



Co do zastosowania tej masy plastycznej przy lalkach: udało mi się ją wykorzystać do dorobienia utrąconych paluszków i szczerb w lalkowych buziach, z tym że barwiłam masę błyszczykiem do ust i na koniec też trzeba było lekko podmalować - ale to tylko jeśli chodzi o kolor.

Nie byłabym sobą, gdybym nie sprawdziła jak masa sprawdza się przy tworzeniu lalek. Najpierw wyszło mi coś takiego:



Glowa po kilku dniach wyschła jeszcze bardziej i zrobiła się sztywna oraz cienka. W dotyku i konsystencji masę tę po wyschnięciu można przyrównać do wysuszonego świńskiego ucha jakie daje się psom do gryzienia, dosłownie...

Głowa po całkowitym wyschnięciu:

Powyżej najlepiej widać efekt "świńskiego ucha" - wewnątrz głowy na linii szczęki prześwituje mój palec.


 Lśniąca szarość to naturalny kolor wyschniętej masy, czerwień to tylko moje sprawdzanie jak się po masie rozprowadza kredka pastelowa (rozprowadza się normalnie).


Jeszcze nie wiem co zrobię z tym woskowatym łebkiem, ale na pewno się nie zmarnuje :)



Zachęcam wszystkich do wypróbowania porcelany na zimno, bo lepienie z niej to straszna frajda. No i jest łatwa do zrobienia ;)

piątek, 2 maja 2014

Galadriela z odzysku

Uwaga, niektóre zdjęcia przeznaczone dla czytelników o mocnych nerwach :)



Ostatnio długo nie było mnie widać na blogu, ponieważ na bardzo długo dopadła mnie świnka i światłowstręt. Z tego powodu wszystkie moje lalkowe plany wzięły w łeb (przed Wielkanocą miałam odlewać lalki z wosku :( ) Ale za to wracam z nowymi pomysłami, tutorialami i nowymi lalkami do pokazywania :D

Dziś zaprezentuję Wam coś strasznego, prawdziwy lalkowy koszmar, na który trafiłam podczas wczorajszej wizyty w domu rodzinnym. Pech chciał, że podczas wielkanocnych przygotowań zepsuło się coś w kuchence i trzeba było jechać do pobliskiej wsi do pana, który zajmuje się naprawą kuchenek i ma do nich części.

W celu wyszukania odpowiednich części zostałam zaprowadzona do szopy/składzika, gdzie między częściami gazówek rozciągał się taki widok:







Jak zobaczyłam cały ten syf aż mnie przytkało. Zabrałam wszystkie lalki, jakie zdołałam wygrzebać. Inaczej chyba bym nie mogła spokojnie spać, a właściciel przybytku specjalnie nie miał nic przeciwko.

A wśród tego syfu była ONA! Łysa jak kolano, niekompletna, upaćkana błotem i piękna mimo wszystko. Galadriela z porcelany, od Franklina Minta :)

Oryginalnie lalka powinna wyglądać tak:

(foto z portalu ebay)

i jest wzorowana na ilustracjach Grega Hilderbrandta z czasów przed ekranizacją "Władcy Pierścieni":




W serii lalek pojawiły się także inne postacie, również identyczne jak na ilustracjach do książek: Gandalf, Arwena i Eowyna. Mojej Galadrieli brakowało włosów, złotego płaszcza i kryształu w dłoni. Jakimś cudem jednak uchowała się korona - była założona lalce w pasie pod sukienką.

Wszystko raz dwa zostało wyprane i domyte, a Królowa Elfów dostała nową perukę i kryształowy dzban tak jak w filmie :) :) :)













Do kompletu udało się zaimprowizować małego Froda ;D










poniedziałek, 17 marca 2014

wiosenna Deidre




Dzisiaj ponownie zaprezentuję lalkę, która już miała okazję się pojawić na blogu (w poście http://lalkiplusmisie.blogspot.com/2013/10/wiosna.html).

Jest to jedna z pierwszych lalek, które próbowałam odlać z biskwitu i wypalić, więc jest statyczna jak kłoda, trochę toporna w kształcie i ma malowane oczy. Od czasu zaprezentowania jej tu po raz pierwszy dokonałam na niej kilkakrotnych zmian makijażu, wywaliłam płaszcz i trochę zmodyfikowałam pierwotny strój.

Lalka ma na imię Deidre i z mojego założenia jest irlandzką, wiosenną wróżką. Idealnie więc pasuje do obchodzonego dziś w Irlandii święta Św. Patryka :)

Irlandia ma bogatą kulturę przepełnioną baśniami i legendami o wróżkach i skrzatach, druidach, wyjących banshee i garnkach złota na końcu tęczy. Cały magiczny zwierzyniec i kopalnia inspiracji.

Najpierw wyszło tak:

...czyli jakoś niezbyt.

A teraz Deidre w ostatecznej wersji:






"Piegi znakomicie działają na rozum i chronią od kataru."
Jan Brzechwa


 W roli Irlandii - ogródek pod blokiem :P
 
 

Skrzydła muchy można zrobić z przezroczystej lub srebrnej organzy (takiej na rolkach, używanej np. w kwiaciarniach, dostępnej na allegro w dziale florystycznym), którą kilkakrotnie smaruje się bezbarwnym lakierem do drewna dla usztywnienia (w powietrzu, bo inaczej przyklei nam się na amen do podłożonej gazety).


 

Już niedługo pojawi się następna pannica, tym razem prosto z baśni rosyjskiej :) Będzie to siostra bliźniaczka Danse Macabre, którą zrobiłam z tego samego master moldu. Obecnie jestem na etapie wyszywania jej tycich bucików, więc już niedługo ;)

A przed Wielkanocą mam w planach próbę odlewania lalki metodą woskową! Mam 4 różne formy lalek o dorosłych ciałach i eśli mi się uda, to pójdą na sprzedaż, wiec trzymajcie kciuki!

środa, 5 marca 2014

Wrózka Chrzestna po przejściach

Poznańskie lumpeksy pod kątem lalek i zabawek to kompletne dno. Głownie dlatego, że przed wyłożeniem towaru jest on już dokładnie przebrany i wszelkie zabawki lądują na allegro albo są wydawane umówionym osobom :(((( i w efekcie zostaje parę maskotek. Sprawa z lumpeksami w mojej rodzinnej miejscowości ma się troszeczkę lepiej - tam zazwyczaj tez nic nie ma, ale jak raz na sto lat już się coś pojawi, to szczęka opada.


Tym razem udało mi się odkopać w stercie ciuchów lalkę firmy Danbury Mint z serii "Fairytale Dolls", w kórej znalazły się postaci ze znanych baśni.


Teoretycznie powinna wyglądać tak:

(zdjęcie promocyjne, rok 1988, 25 cali)

W serii ukazał się (yyy... ukazała?) m. in. Kopciuszek:


Niestety, lalka w żaden sposób nie przypominała brzoskwiniowego cuda powyżej. Bliżej jej było do bardzo sponiewieranej i obdartej wersji Baby Jagi. Włosy - strzęp. Suknia - czarnobrązowa, obszarpana i z zerwanymi klejnocikami. Buty - sztuk jeden (ale za to na obcasie). No brud, smród, mogiła i dramat. Udało się ją rozpoznać tylko dzięki olbrzymiemu tatuażowi "Fairy Godmother 1988".

Wróżka Chrzestna po kilku seriach mycia, prania i odplamiania ostatecznie musiała dostać nowe włosy, a strój wymagał kilku koniecznych zmian (koniecznych z powodu braku niektórych elementów). Niestety, od wielokrotnego prania suknia straciła swój śliczny brzoskwiniowy kolor i zrobiła się bladoróżowa.

Na dzień dzisiejszy wyszło tak:








  i jeszcze dwie fotki "na żywo":





Wróżka Chrzestna ma niesamowity kształt twarzy i dłoni, który ciężko uchwycić na zdjęciu.

Ta lalka na pewno pojawi się jeszcze na blogu, bo moje próby doprowadzenia jej do stanu cudowności jeszcze się nie skończyły. Na pewno musi dostać buty na obcasie i różdżkę (bo co to za wróżka bez różdżki?).

Problem w tym, że lalka w obecnej formie jakoś mi się nie do końca podoba. Mam z nią neiokreslony problem.



Stąd pytanie do Was: przywrócić ją do stanu pierwotnego...


...czy rozebrać do gołego biskwitu i wystylizować ją od zera po swojemu? Bo z jednej strony szkoda psuć, a z drugiej i tak już nie ma np. oryginalnych włosów i dodatków.

Uprzejmie proszę o komentarze :)))